ഇവര്‍ മാരിയത്ത്...

നിലമ്പൂരിലെ ചുങ്കത്തറയിലെ ഒരു ഗ്രാമത്തില്‍ ഓടിച്ചാടി നടന്നിരുന്ന, സ്കൂളിലും മദ്രസ്സയിലും കാല്‍നടയായി തന്നെ പോയി പഠിച്ചിരുന്ന സാധാരണ കുട്ടിയായിരുന്നു മാരിയത്ത്, തന്‍റെ ഏഴാമത്തെ വയസ്സ് വരെ...വലിയ ചിത്രകാരിയാവാന്‍ മോഹിച്ച ബാല്യം...വിധി പോളിയോയുടെ രൂപത്തില്‍ മാരിയത്തിനോട് ക്രൂരത കാട്ടിയപ്പോള്‍ ഇരു കാലുകളും തളര്‍ന്നു പോയെങ്കിലും പ്രകൃതിയോടും സമൂഹത്തോടും സംവദിക്കുന്ന തന്‍റെ ചിത്രങ്ങളിലൂടെ, കുത്തിക്കുറിക്കുന്ന നുറുങ്ങുകളിലൂടെ, വൈകല്യത്തെ അതിജീവിച്ചു സ്വന്തം ഇച്ചാശക്തി കൊണ്ട് നേടിയെടുത്ത വിദ്യാഭ്യാസത്തിലൂടെയും ഉദ്യോഗത്തിലൂടെയും മാരിയത്ത് ഇന്ന് നമുക്കിടയില്‍ തന്‍റെ മനോഹരമായ പുഞ്ചിരിയുമായി സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നു...വീല്‍ചെയറില്‍ ഒതുങ്ങിക്കൂടാതെ തന്‍റെ ജീവിതം കൊണ്ട് സമൂഹത്തിനു മാതൃകയാവുന്ന മാരിയത്തിനും ഉണ്ട് ഒരു ചെറിയ എന്നാല്‍മഹത്തരമായ സ്വപ്നം,തന്നെപ്പോലെ ചക്ക്രക്കസേരകളില്‍ ഒതുക്കപ്പെട്ട ജന്മങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി ഒരു പുനരധിവാസ കേന്ദ്രം സ്ഥാപിക്കുക,...സ്വജീവിതം കൊണ്ട് തന്നെ അത്തരം ആളുകളില്‍ പ്രത്യാശയുടെ, പ്രതീക്ഷയുടെ, മനോധൈര്യത്തിന്റെ പ്രതീകം ആയി മാരിയത്ത് ജീവിക്കുമ്പോള്‍, ഒട്ടനവധി ആളുകള്‍ക്ക് സ്വാന്തനമായേക്കാവുന്ന ഈ സ്വപ്നവും സഫലമാവട്ടെ എന്ന് നമുക്ക് പ്രാര്‍ഥിക്കാം...